دفروکسامین مسیلات
Deferoxamine Mesylate
دفروکسامین مسیلات
Deferoxamine Mesylate
دفروکسامین مسیلات 2 گرمی
دفروکسامین مسیلات یک داروی تزریقی برای کاهش بار آهن در بدن است که در موارد مسمومیت با آهن یا تالاسمی استفاده میشود.
نحوه مصرف و دوزاژ
ویالهای ۵۰ میلی لیتری این دارو حاوی ۲ گرم پودر لیوفیلزه است. دوز روزانه برای بیماران (کودکان و بزرگسالان) با توجه به نتایج آزمایش فریتین و راهنمای پزشک محاسبه میشود.
پایش درمان و نکات کلیدی
سطح فریتین بیمار باید قبل از شروع درمان و سپس ماهیانه کنترل شود. پس از ثابت شدن شرایط، این بررسی هر ۳ تا ۶ ماه یکبار تکرار میگردد تا اثربخشی و ایمنی دارو تضمین شود.
دفروکسامین
داروی دفروکسامین 2 گرمی فایزر برای اولین بار در بازار ایران، جهت استفاده آسان برای بیماران تالاسمی که به دوزهای بالای دارو نیاز دارند.
تالاسمی
تالاسمی یک بیماری ارثی است، به این معنی که حداقل یکی از والدین، باید ناقل بیماری باشد. در واقع در تالاسمی به دلیل اختلال در ژنهای مسئول ساخت همگلوبین، نقل و انتقال اکسیژن در خون دچار ایراد میشود. تالاسمی، از نظر شدت علائم، به دو نوع اصلی مینور و ماژور تقسیم میشود.
افراد مبتلا به تالاسمی مینور در واقع بیمار نیستند و تنها بعضی از آنها علائم خفیف کمخونی نشان میدهند اما ناقل ژن معیوب هستند و میتوانند بیماری را به نسل بعدی منتقل کنند. چنانچه پدر و مادر تالاسمی مینور باشند و هر دو ژن معیوب را به فرزند خود منتقل کنند، فرزند متولدشده، مبتلا به تالاسمی ماژور است.
علائم تالاسمی ماژور: خستگی و خوابآلودگی، ضعف، رنگپریدگی یا زردی پوست، تغییر شکل استخوانها بهویژه استخوان صورت، تأخیر در رشد، تورم شکم، تیرگی ادرار، درد قفسهی سینه، سردی دستها و پاها، تنگی نفس، گرفتگی عضلات پا، افزایش ضربان قلب، سردرد، سرگیجه و ضعف و حساسیت بیشتر به عفونتها هستند.
روشهای تشخیص: تالاسمی را میتوان قبل و بعد از تولد تشخیص داد. آزمایشهای قبل از تولد شامل نمونهبرداری از پرزهای جفت، تست آمنیوسنتز، معاینهی فیزیکی و تجزیه و تحلیل DNA هستند. پس از تولد نیز با آزمایش خون میتوان تالاسمی را با بررسی شکل ظاهری، تعداد و اندازهی گلبولهای قرمز تشخیص داد.
- 8 تا 12 بار در سال تزریق خون
- داروهای دفعکنندهی آهن اضافی انباشتشده مانند deferasirox و deferoxamine، که به ترتیب به صورت خوراکی و تزریق زیر جلدی مصرف میشوند.
- پیوند مغز استخوان (سلولهای بنیادی) که برای درمان موارد شدید به ویژه در کودکان انجام میشود.
- جراحی برای برداشتن طحال یا کیسه صفرا و بعضاً اصلاح ناهنجاریهای استخوانی
- ژندرمانی
- مکمل های خوراکی فاقد آهن
دریافت مکرر خون میتواند منجر به انباشته شدن آهن در اندامهای حیاتی مانند قلب، کبد و غدد درونریز شود و اختلالات جدی برای بیمار ایجاد کند
در نتیجه داروهای دفعکنندهی آهن، بخش مهمی از درمان بیماران تالاسمیک را تشکیل میدهند.
عوارض ناشی از بیماری و درمان
- عوامل خطر ابتلا به تالاسمی شامل سوابق خانوادگی و نژادی هستند. ژن بیماری تالاسمی در اعضای برخی از خانوادهها دچار اختلال است. همچنین شیوع تالاسمی در «کمربند تالاسمی» که محدودهی بین مدیترانه تا قسمتهایی از جنوب چین را در بر میگیرد که ایران نیز در این ناحیه قرار دارد.
- از آنجا که تالاسمی یک اختلال ژنتیکی است، هیچ راهی برای جلوگیری از آن وجود ندارد ولی میتوان با مشاورهی ژنتیک قبل از ازدواج و غربالگری جنینی خطر بروز آن را به حداقل رساند. در دهه های اخیر با غربالگری مناسب، تعداد کودکان متولد شده با بیماری تالاسمی ماژور در ایران، کاهش قابل توجهی داشته است
- مراقبتهای دیگر مانند رژیم غذایی مناسب، ورزش منظم و دریافت واکسنهایی مانند واکسن ذاتالریه و هپاتیت به بهبود کیفیت زندگی بیماران کمک میکند.
با مراحل آماده سازی داروی دفروکسامین آشنا شوید
آب مقطرها را داخل سرنگ کشیده و وارد ویال کنید، ویال را بین دو دست بچرخانید تا محلول یکدست و شفاف شود، جهت سهولت در خارج نمودن محتویات ویال، ابتدا توسط سرنگ مقداری هوا وارد ویال کنید.
دریپوش سوزن را گذاشته و به آرامی از سرنگ جدا کنید و ست اسکالپ و شلنگ را به سرنگ وصل کنید. بعد از هواگیری سرنگ، آن را روی پمپ انفوزیون نصب کنید.
سوزن اسکالپ را با زاویهی ۳۰ الی ۴۵ درجه وارد پوست کرده و بر اساس دستور پزشک، سرعت خروج دارو را تنظیم کنید.
لوازم مورد نیاز
- ویال دفروکسامین ۲ گرمی
- اسکالپ سایز ۲۵-۲۷
- پد الکلی
- سرنگ ۲۰ سیسی
- پمپ انفوزیون
- ۴ عدد آب مقطر
محلهای تزریق
- بازوها
- دور ناف
- رانها